چرا سبزی را با خون آغشتیم؟
چه می شد که همه چیز به یک جشن سبز ختم می شد و ما با انبوهی از خون خشک شده طرف نمی شدیم
کاشکی ...
می نویسم که بخوانی
چه بخوانی ، چه نخوانی همین خیال مرا بس
که می خوانی....
که می اندیشی ....
که هستی...
چه بخوانی ، چه نخوانی همین خیال مرا بس
که می خوانی....
که می اندیشی ....
که هستی...
نوشته های پیشین
پيوندهای وبلاگ
خط شکن فریاد است
قفسه
چتر ها را باید بست
عاشقانه
گمگشته
طنز جدی سیاسی
شیرین تر از نبات
ستاره***
کاکتوس
..با همیم تا ماله هم شیم
باران
روزمرگی
گاهنوشته های جوان مستعمل ایرانی
آیا تا به حال دوست پسر داشته اید؟
دکتر سارا
به دنبال رهایی از قفس
قالب غروب خورشيد
كارگاه طراحي قالب
خروجي فيد RSS وبلاگ
چه سایتهایی به این وبلاگ لینک
داده اند ... ؟
داده اند ... ؟
آرشيو مطالب
آرشیو موضوعی
بخش ويژه
و چه زیبا گفت سهراب:
نيست رنگي كه بگويد با من
اندكي صبر سحر نزديك است
هر دم اين بانگ بر ارم از دل
واي اين شب چقدر تاريك است.
....
و خدايي كه در اين نزديكي ايست...
من رای داده ام به امید
به نان و خوبی و رنگ سپید
نه به مرگ ! نه به خون ! نه سکوت !
اگرم ساکتم از سر درد است
از سر جبر و ضرب تفنگ است
تو که با من همنفسی
تو که با ما ....
تو چرا دم نزنی؟